Қар жер-кормилице — жылы қаптамасы. Жер асырайтын адамдардың, балалардың анасы. Туған жерге тағзым матушке-землице, марапаттайтын сені мекеме дәстүрге айналдырды десек. Рыбам – су, құстарға – ауа, ал адамға барлық жер. Анасы-Сыра-Жер барлық кормит, барлық оқыту, барлық одевает, өзінің жылумен пригревает! Всякому адамға – доброму және худому – жер береді баспанасы. Жақсылық ана өз балаларын, жер – ден. Мені ұрады, колотят, режут, ворочают; мен барлық апат кешіп тұрмын және барлық мейірімділікпен төлеймін. Жер – кормилица, ал мен та бар сұрайды. Жоқ жаман жер бар, жаман иелері Степановнаның жер – ана туған. Земелька черненька, ал ақ нан аналар. Төбелесетін жер, шөп обманет. Шаруа жоқ жердің бұл ағаш жоқ тамыры. Бұл жерге положишь – жер, не аласың. Бөгеле алмадым: жер – круглая сирота. Жер қамқорлықты ұнатады. Жоқ назема-атқару керектігі айтылды күтпе нан жер матушки.