Ертеде аяз ата жақсы балалардың сыйлығын табыстамақшы болып сыртқа шықса, оның шанасы жок екен. Ол шананы біраз іздейді, таба алмайды.Көңілі түскен ол ақылды, тәрті балаларға сыйлық бере алмағаны ушін қатты қиналады.Балалар бооса аяз атаны асыға күтеді. Бірақ ол келмейді. Балалар аяз атаны алаңдайды сол себепті оған аттануды ұйғарады. Кейін олар онымен көріскенде аяз ата мән жайды баяндайды.Бұны түсінген балалар оған шананы сыйлықка қалдырады, ал өздеріне тиісті сыйлықты аяз ата табыс етеді. Соңы.