Әжеме кетсем жұғысып,
Тапқандай болам сөз кенін.
 Ертегін қызық ұғысып,
 Тыңдаймыз көзбен көргенін.
Қабағын бір сәт шытпайды,
Жайдары ашық мінезі.
 Балалар үйден шықпайды,
- Естілмес қатал бір сөзі.
 Құшағы менен пейілі,
Далаға байтақ тең келер.
 Нұрындай күннің мейірі,
Біздерге бақыт дем берер.
Ниеті таза, сондай ақ,
Мейірім толы жанары.
Таппаса байыз жанды аяп,
 Демігіп, қажып қалады.
 Қоя ғой, қарғам, күнім деп,
Айналар жанды жылытып.
Қараса әжем күлімдеп,
Кетеміз бәрін ұмытып.

Әже деген көп шығар,

Әжемдей жоқ шығар.

Мейірімді бұл кісі,

Қандай ғажап күлкісі.