Стихи про зиму на татарском языке ГӨЛ ЯНЫНДА   Чыккан иде Вил Күңел ачарга, Ал чәчәкле гөл Күрде бакчада.   Әй, чәчәкләре Матур бу гөлнең!.. Кулы берсенә Сузылды Вилнең.   Яратканын ул Алды да өзеп, Тагын үрелде: Булмый бит түзеп.   Кемнең кулы барды икән?! Ләкин әйтте гөл: «Кадерлем, җитәр, Алай күп өзсәң, Бар ямем бетәр.   Иртәгә бире Чыксаң тагын да, Бер матур чәчәк Бирермен шунда».   Гөлнең сүзенә Вил карышмады, Һәм шуңа гөл дә Яратты аны.