Васіль Быкаў "Балота"

1. Грушка была маладая, нізкарослая і бухматая на сонечным прыволлі, калючае яе сучча абвісала да самага долу і добра затуляла чалавека. 

2. З закапцелага коміна крайняе хаты віўся ўгару слабы дымок, гатаваўся сняданак.

3. Сонца ўжо даволі высока паднялося ў небе і няблага прыгравала ягоныя плечы, штаны ззаду і боты памалу падсыхалі пасля начнога купання ў балоце.

4. I праўда, за парослым альшынамі раўком, відаць было, пасвіўся невялічкі статак – некалькі кароў хадзілі па сенажаці, збоч сноўдала жаночая постаць. 

5. Косця тым ранкам устаў рана, пабудзіла маці, – падышла радоўка на пасту.