Мемарыяльны комплекс «Хатынь» - маўклівы помнік фашысцкім зверстваў ў час Вялікай Айчыннай вайны.
Вёска Хатынь была цалкам спалена 22 сакавіку 1943. Былі зажыва спалены ўсе жыхары вёскі. Тых, хто спрабаваў вырвацца з агню, чакалі аўтаматныя кулі якія стаяць у ачапленні салдат. Выжыць атрымалася толькі траім: двум хлопчыкам і аднаму пажылому мужчыну.
У 1966 годзе было вырашана увекавечыць трагедыю Хатыні і стварыць на месцы спаленай вёскі мемарыяльны комплекс. ЦК КПБ прыняў рашэнне аб стварэнні ў Лагойскім раёне мемарыяльнага комплексу «Хатынь». Быў абвешчаны ўсесаюзны конкурс праектаў мемарыяльнага комплексу. У сакавіку 1967 года конкурс выйгралі маладыя сучасныя архітэктары Ю. Градаў, В. Занковіч, Л. Левін і скульптар народны мастак БССР С. Селіханаў.
Мемарыяльны комплекс «Хатынь» быў урачыста адкрыты 5 ліпеня 1969.
Дзівіць уяўленне скульптура непакоранага жыхара Хатыні, які нясе на руках які памірае сына. Манумент адлюстроўвае цудам выжыў каваля Язэпа Камінскага, які пад грудамі трупаў знайшоў свайго параненага сына.
Асаблівая эмацыйная выразнасць дасягаецца званоў, які раздаецца кожныя 30 секунд. Звон разліваецца далёка над маўклівымі зазелянелымі пагоркамі, якія захоўваюць попел Хатыні. Аб спаленых дамах нагадваюць помнікі ў выглядзе пячных труб.
Тут створана адзінае ў свеце могілках вёсак. Ўвекавечана ўсё, што засталося ад спаленых вёсак - іх назва і урна з прахам, прывезеныя з месца трагедыі. На сімвалічных галінах дрэў у алфавітным парадку згаданыя 433 беларускія вёскі, спаленыя ў час вайны.