Без шапки, у адной гимнасцёрцы, Василь з усяе силы працавау веслами.

Жанчына, гадоу на сорак пяць, прыязна паглядзела на мяне.
 Над зялёным лугам, усыпаным розными кветками, гули пчолы.

Вёска стаяла памиж балота, парослага густою лазою и алешникам.

Працяты марозам, снег хрустка скрыпеу пад нагами дзеда Талаша.

У вячэрним паветры, крыху вильготным ад близкай раки, прыемна пахне шыпшынай.

На паляне, пакрытай буйными кроплями расы, стаяли дзве казули.

Вечар, цихи, цёплы, ахутвау змрокам зямлю.