Замірае лета, заціхаюць далі, сірацее рэчкаб халадзеюць хвалі (Я. Колас).

Ноч мінае, зара над краінай усходзіць (П.Глебка).

Гляджу -- заявіўся дадому і шпак (П. Глебка).

Залатое жыта зжата, дажынаецца авёс (К. Буйло).

Я знаю цвёрда: свет да шчасця прыйдзе (К. Кірэенка).

Нізка плылі цяжкія хмары, сыпаўся калючы халодны снег (М. Лупсякоў)

Ісціна, адвечная як свет: шчасце ходзіць толькі ў пары з горам (Н. Гілевіч).

Мы пабраліся за рукі -- яны разарвалі наша кальцо (Я. Брыль).